ఓం నమః శివాయ

ఓం నమః శివాయ

శివోహం

శివ!
నా ఆత్మను నీకు అర్పితం చేసినా...

ఇంకా నాతో ఈ ఆట లేల...
ఈ పాట లేల...
ఈ రాత లేల...
నా ఈ శరీరం మిగిలి ఉన్నందుకా...
ఈ కట్టే కాలాక మిగిలే బూడిద నీకె కదా అయ్యా.

మహాదేవా శంభో శరణు.

శివోహం

సుఖం తర్వాత దుఃఖం, దుఃఖం తరువాత సుఖం తప్పకుండా వస్తుంటాయి...

ఏ ప్రాణీ కూడా వీటినుండి తప్పించుకోలేదు...

ఇవి దివారాత్రాలంత సహజంగా వరుసక్రమంలో వస్తూనే ఉంటాయి. విచారంనుండి తప్పించుకోవాలంటే సంతోషంలోకి వచ్చితీరాలి. సంతోషం వద్దనుకుంటే విచారం వచ్చి తీరుతుంది...

ఈ ద్వంద్వాలలో దేనిని కోరినా నిరాకరించినా రెండవది తప్పకుండా ఉండనే ఉంటుంది...

సముద్రంలో తిన్నగా వెళుతున్న కొద్దీ తరంగాలను తప్పించుకోలేం.

ఓం నమః శివాయ.

హరే గోవిందా

కోరికలు దుఃఖానికి కారణం...

వాటిని అదుపు చేయటమే దుఃఖ నివృత్తి...

జన్మంతర సంస్కారంలే మనసు యొక్క కోరికల ద్వారా బహిర్గతం అవుతాయి. మనసు రూప రహితంగా, నిగ్రహించ దానికి దుస్సాహమై,బుద్ది గృహ లో ఇమడలేక కోతి లా అసహహనo గా విశ్వ మంతా తిరిగేదే మనసు.అదుపు లేని మనసు అధర్మం ను ఆనుసరించి జీవితం ను దుఃఖం లో ముంచుతుంది.ఎద్దుల వెంట బండి లా అధర్మం వెంట దుఃఖం నడుస్తుంది..

బంధ విముక్తి కి కారణం ఈ మనస్సు.

సన్మార్గం లొ నడిచే మనసు తల్లీ, తండ్రులు లాగా సుఖ శాంతులు అందిస్తుంది.

మనసు యొక్క స్థూల రూపం దేహం. కోరిక లేకపోవటం మనో నాశనము. మనో నాశనం మే ముక్తి.

ఓం నమో వెంకటేశయా.

శివోహం

శివ!

కలలు కన్నజీవితం కలిమయాలో చిక్కి కల్లోల కడలి అవుతుంది..

ఇక నాకు మిగిలినది కలవరమే...

నీ కరుణతో కడలినే క్షీరమయం చేసి కలిమయా నుండి తప్పించు.

మహాదేవా శంభో శరణు.

ఓం పరమాత్మనే నమః.

శివోహం

శివా!నిరాకారమునున్న నేనేమి గనను

సామీప్య సారూప్యములని ఎటుల అనను

సాయుజ్య మొకింత నాకు కలుగచేయి.

మహేశా . . . . . శరణు .