శివోహం

తనువులో ముళ్ళు...

మనసులో కుళ్ళు...

ఎంగిలాకు బతుకుళ్ళు...

ఉండేది కల్ముషలోగిళ్ళు...

రోగాలతో వళ్ళు...

మరణశయ్యపై చేరేవాళ్ళు మేము...

మా మీద ని ప్రతాపం ఏంటి ఈశ్వరా...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

నీనామమే గానముగా...

నీగానమే ప్రాణముగా...

జపించి తపించువాడాను...

అడుగు అడుగున అడ్డంకులు కల్గించి

అయినదానికి కానిదానికి పరీక్షలు పెట్టకయ్యా...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

మనం అంతమయ్యే వరకు...

అన్ని అనుభవించాల్సిందే...

అవి  బాధలైనా ,సంతోషలైన...

ఎందుకంటే ఆపదకి  సంపద నచ్చదు...

సంపదకి బంధాలు నచ్చవు...

బంధాలకి  బాధలు నచ్చవు...

బాధలు లేని బ్రతుకే లేదు...

బ్రతుక్కి చావు నచ్చదు...

ఇన్ని నచ్ఛకున్నా మనల్ని నలుగురు మోసే వ్యక్తుల మనసులో ప్రేమ సంపాదించనప్పుడు మనం  బ్రతికివున్న శవమే....

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

నా హృదయంలో తిష్టవేసి కూర్చున్నది నీవే....

నా ఆవేదన ను అరదనగా అందుకునే దేవదేవుడు నీవే...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

అమ్మ కడుపులో ఆడుకొని

ఓడ్యాణ పీఠాన్ని దాటుకుని

విశ్వమంత నీ ఒడిలో ఎదిగిన నాకు ఈ పాశాలు, కట్టులు నన్నేమి చేయగలవు శివ...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

నా హృదయంలో తిష్టవేసి కూర్చున్నది నీవే....

నా ఆవేదన ను అరదనగా అందుకునే దేవదేవుడు నీవే...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

ఉరకల పరుగుల ప్రపంచంలొ...

గమ్యం తెలియని ప్రయాణంలొ నా కాళ్లు పరుగెడుతున్నాయి.

పరుగాపితే ప్రయాణం ముగిసిపొతుందనే భయం... పయనం ఎటువైపో తెలియకపోయినా పరుగె అలవాటైపోయింది...

ఈ పరుగుపందెంలొ నా నీడ కూడా నాకు ఎదురు నిలవకూడదు అనే కసితొ పరుగెడుతున్నా....

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

నీ ఆరాధనే నా ధనము...

నీ దర్శనమే నాకానందము..

శివా నామ స్మరణే నా సంతోషము...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

భయమును  సృష్టించేవారు, తీసేసే వారు పరమాత్మే.  కనుక  మనమెప్పుడు పరమాత్మని  ప్రసన్న వదనంతో వున్న మూర్తియై కనపడమని కోరుకోవాలిట. కష్టము కలిగించే వాడు పరమాత్మే, కష్టాన్ని తీసేసే వాడు పరమాత్మే. కష్ట కాలములో తనని మర్చిపోయేటట్టు చేసేది పరమాత్మే. మనస్సులో పరమాత్ముని పాదములు  వదలకుండా పట్టుకుని, నన్ను మన్నించి నీ  త్రోవలో నన్ను పెట్టుకో అని మనః స్ఫూర్తిగా ప్రార్దించినట్లైతే, అయన సంతోషించి, మనకు  కలిగిన గాయాన్ని మాన్పించి యధా మార్గంలో పెడతారు. 

ఓం శివోహం...సర్వం శివమయం

శివోహం

శంభో...

నేను నిన్ను నా గుండెల్లో నింపుకొన్నప్పుడు

కైలాసంలో కట్రాడు దగ్గర కాస్తంత

చోటీయలేవా...

బంధాలు బాంధవ్యాలు తరిమేస్తున్నాయి అలసిపోతున్నాను.

నన్ను ఆదుకోవాగా రాలేవా...

మంద బుద్ధి కలిగిన ఈ పశువును నీ సన్నిధిలో కట్టిపడేయవా...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

అందరిలోనూ నీవే వున్నావు కదా శివ...

నాలోనూ ఉంటావని నాలో నీ కొరకు వెదుకుతున్నా...

నే చూసే రూపాలలో నీకోసం చూస్తున్నా...

మహాదేవా శంభో శరణు...

ఓం

విఘ్న నాయకా ప్రధమ పూజలందుకో...

సమస్త ప్రజలను ఆదుకో...

సమస్త విజ్ఞానము పంచి ఏలుకో...

ఓం గం గణపతియే నమః

ఓం శివోహం...సర్వం శివమయం

శివోహం

నన్ను మేలుకొలిపేదే నీవు నీకు మేలుకొలుపేల తండ్రి...

నేను ఉదయించే వేళ నారాయణ యని

నిదురించే వేళ నమః శివాయ యని

పలకరించి, పలవరించిన పుణ్యము చేతనే

రాత్రంతా నాకొరకు మేలుకొని, కొత్త ఊపిరి పోసి

ఉదయాన్నే అందరితో నన్ను నిదుర లేపుచున్నావు....

నీ మేలు ఎలా మరవగలను తండ్రి...

మహాదేవా శంభో శరణు..

శివోహం

అద్దంలోని బింబాన్ని చూసి తృప్తిగా ఉన్నా...

అంతరాత్మలో నీవే నని బ్రమతో ఉన్నా...

శరణాగత వత్సలుడనై వేచి యున్నా...

ఆత్మార్పణ చేయుటకు వెనుకాడకున్నా...

మహాదేవా శంభో శరణు

శివోహం

దేహమను క్షేత్రంలో -

భగవత్స్వరూప స్మరణ లేక ఆత్మభావనయు; 

ప్రేమ అను జలాభిషేకమును; 

శాంతము, దయ, సత్యం, వైరాగ్యం, తపస్సు అనెడు పుష్పములను; 

సర్వేశ్వరధ్యానానందం లేక భక్తితో మునిగిన హృదయామృతమగు నైవేద్యమును 

ఉన్నప్పుడే మానవజన్మ సార్ధకత! 

లేనిచో మానవజన్మ వ్యర్ధం.

 

- మహర్షి సద్గురు శ్రీ మలయాళస్వాములవారు

మోహన్ నాయక్ వాంకుడోత్

శరీరం కదిలించే రథము...

రథానికి ఆత్మయే రధికుడు...

రధికునకు సారధి బుద్ధి...

బుద్ధిని నిర్దేసించేది ఇంద్రియాలు...

ఇంద్రియాలే కదిలే గుర్రాలు..

గుర్రాలకు వెయ్యాలి కళ్లెం...

కళ్లెం అనేది జీవిలో మనస్సు...

మనస్సు అదుపులో ఉంటే మాధావుడు లేకుంటే మానవుడు...

ఓం నమః శివాయ

శివోహం

అతడు బేసి కన్నుల వాడు....

గోచిపాత వాడు...

అతను మంచుని, మంటని ఒక్కటిగా లెక్క చేసే తిక్క శంకరుడు...

చర్మమే ఆయన దుస్తులు...

భస్మమే ఆయన ఆభరణాలు...

స్మశానమే ఆయన ఇల్లు...

భూతప్రేతలు ఆయన మిత్రులు ........

లోకాల కోసం నేను విషాన్నిమింగేస్తాడు నా బోళాశంకరుడు...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

మోక్ష ప్రాప్తికై జీవుడు చాలా కష్టపడాలి...

గట్టి ప్రయత్నం చేయాలి...

చింతల వలయం నుండే బయటకు రావాలి...

మాలిన్యం తొలిగించి నిర్మల మైన మనస్సుతో 

పరమేశ్వరుదీని హృదయం లో స్మరిస్తే మోక్షమే...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

శబ్దం

నిశ్శబ్దం

ఆ రెండు ఊపిరుల నడుము నా తోడు నీవే కదా పరమేశ్వరా...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

సకలభూతాలలో ఉండే జీవశక్తివి నీవు...

సర్వాంతర్యామిగా ఉండే కలియుగ దైవం నీవు...

సర్వానికి జ్ఞానం అందించే వేదశక్తివి నీవు...

ధైర్యాన్న నింపి అధైర్యాన్ని తోలగించి....

చెడును తొలగించి మంచిని అందించే దేవదేవుడి నీవు...

హరిహరపుత్ర అయ్యప్ప దేవా శరణు...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

లాభనష్టాలు, చావుపుట్టుకలు ఈశ్వరుని మాయ...

మరి మన కర్తవ్యం మాయల సృష్టికర్త పరమేశ్వరుని ధ్యానించటం...

ఓం నమః శివాయ

శివోహం

చితికి దేహం ఆహుతి...

చింతకు బతుకే ఆహుతి...

చింత వీడవేల శంభుని చెంత చేరనెలా...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

రామభక్త ఆంజనేయ...

రుద్ర అవతార...

నీ అనుగ్రహమే మాకు బలం 

నీ ఆశీర్వాదమే మాకు జయం 

ఈశ్వరార్పణమే మాకు ధర్మం...

రామభక్త హనుమా జయము నియరా...

శివోహం

తల్లి ప్రత్యక్ష దైవం...

తల్లి సృష్టికి మూలం...

తల్లి శాంతికి వరం...

తల్లి రుణాన్ని తీర్చలేము..

ఓం శ్రీమాత్రే నమః

శివోహం

శంభో...

మర్కట బుద్ది కలిగిన నా మనసు...

కోర్కల వలయంలో  చిక్కి...

కర్కశ హృదయంగా  మారి...

కొరరానివి కోరుతూ ఉన్నది...

కనికరం తో కోర్కెలతో పాటు నన్ను కూడా కడతేర్చి కరుణించి నీ ముందు దీపం లా వేలిగిలా అనుగ్రహించు...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

నమో వేంకటేశా...
నమో శ్రీనివాసా...
నమో తిరుమలేశా...
నమో చిద్విలాసా...
నమో ఆదిపురుషా...
నమో కలియుగేశా...
నమో విశ్వరూపా...
నమో లక్ష్మీనాథ...
ఆపద మొక్కులవాడా...
అనాథరక్షకా...
గోవిందా గోవిందా

ఓం నమో వెంకటేశయా...

శివోహం

కల్లాకపటం ఎరుగనివాడు....

కనికరముగా మముగాచేవాడు.....

నంది నెక్కి నడయాడేవాడు...

నాగాహారముల నొప్పెడివాడు....

ఓం శివోహం..... సర్వం శివమయం......

శివోహం

శివ నామం చేయండి...

ఆస్వాదించండి...

ఆస్వాదించి ఆనందించండి...

ఆనందించి తరించండి...

ఓం నమః శివాయ...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

జీవితమంటేనే సుఖదుఃఖాల సంగమం....

బంధాలు అనుబంధాలు, ఆత్మీయతలు, ఆనందకర అనుభూతులతో పాటు...

ఎన్నెన్నో అవరోధాలు, అవహేళనలు, ఆవేదనలతో కూడిన ప్రయాణమే జీవితం....

అందరి జీవితగమనంలో ఎత్తుపల్లాలు సహజం.... వాటినుంచి పాఠాన్ని నేర్చుకుంటూ ముందుకు సాగితేనే గమ్యం చేరుకోగలం...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

మనసు అంటేనే ప్రాణం...

ప్రాణం లేని శవానికి మనసు ఉండదు. 

ప్రాణం పోవడం అంటే ,ఆత్మస్వరూపం అయిన ఈ  మనసు ,తాను ఆశ్రయించి ఉన్న  జీవుడిని ,దేహి శరీరంలో నుండి  వాయువు రూపంలో  బయటకు  తీసుకెళ్లడంఇదే మరణం...

మనసు ,ప్రాణం జీవుడు ఇవన్నీ ఒకటే...

స్వరూపాలు వేరు పని చేసే తీరు వేరు అంతే...

చివరకు ప్రాణం ,మనసు ,జీవాత్మ లేని శరీరం , పతనమై , పంచభూతాల్లో కలిసిపోతుంది...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

కోరకనే ఇచ్చు దొరవు నీవు అని తేలిన

ఏ కోరిక కోరడం లేదు శివ...

పేదవాడైన నేను ఆశను దరిదాపు లోనికి రానీయక

కష్టాలు కన్నిరుని దిగమ్రింగి నిన్ను శరణు వేడుతుంది కోరిక తీర్చమని కాదు...

నీ సన్నిధికి చేర్చమని...

మహాదేవా శంభో శరణు...

శివోహం

ఎవరు మిత్రులు...

ఎవరు ఆప్తులు...

సదా మనతోకలసి మెలసి మెలుగు వారెవరు...

ఎన్నడూ విడిపోని వాడు..

సదా మనతో ఉండువాడు ఈశుడే వాడు...

కాపాడువాడు నిత్యు డతడే మిత్రు డతడే...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

త్రిమూర్తులను సృష్టించిన త్రిపురసుందరివి...

ముగ్గురమ్మల మూలపుటమ్మవు...

అమ్మ నీ దయ ఉంటే అన్ని ఉన్నట్టే...

ఓం శ్రీమాత్రే నమః