శివా!మాటలన్ని మూటకట్టి మూలపెట్ట
మనసు కూడా మురిపెంగా వెన్నుతట్టె
మనసు ఎరిగి మౌనాన నిలుపుమయ్యా
మహేశా . . . . . శరణు .
శివోహం
శివ! శ్వాస, శ్వాస మధ్య శూన్యంలో నీ నామం ప్రాణవాయువు అవుతుంది... నీ నామమే ప్రాణాన్ని నిలుపుతుంది ఈశ్వరా. నీన్ను చూస్తూ నీన్ను తెలుస్తూ నీన...
-
శివా!మట్టితో అనుబంధ మెంత గొప్పదో పుట్టి గిట్టుటలోన నేను మట్టినే కూడి మట్టి బొమ్మను నిను తెలిసి మురిసినాను మహేశా . . ... . శరణు .
-
శివా! నీ నాట్యానికి నా అహము వేదిక కానీ నీ నామము నా పదమున దీపిక కానీ నా గమనం నిన్ను చేరీ ముగిసిపోనీ మహేశా.....శరణు. -
శివా! అద్దె ఇల్లు నాకు ఇరుకు గా ఉంది... బాధలు బందలతో గుండె గదుల్లో చోటే లేదు... ఐనా నీ ఇల్లు విడిచి... ఈ ఇరుకు గుండెలోన ఇమిడి ఉన్నావేమయ్యా....
No comments:
Post a Comment