శివా!రేయెండ రెక్కను తీసి
పూదండగ సిగలో పెట్టి
శాపానికి శాంతి నొసగేవు .
మహేశా . . . . . శరణు
శివా!కనులు తెరచి చూద్దామని నేను
కనులు మూస్తే వద్దామని నీవు
ఎదురు చూపే ఇద్దరిదీ
మహేశా ..... శరణు
శివా!కోర్కెలను బిడ్డకు నన్ను తల్లిని చేయకు
మూర్ఖపు బుద్ధులు నా వెంటపడనీకు
ఈ కింకరునిపై నీ కరుణ జారిపోనీకు .
మహేశా . . . . . శరణు.
శివా!నీలకంఠుడవో నీలమేఘ శ్యాముడవో
ఏదైననేమి పలురూపాల ప్రభవించు....
నీవే కదా మముగాచు విభుడవు....
మహేశా . . . . . శరణు .
శివ! నేను ఏనాడో మీ పాదాక్రాంతమైన పూవును, మిమ్ము చేరినా చేరలేక పోయినా మీ పాదముల మాత్రం వీడనీయకు.. శరణు మల్లికార్జున పాద పద్మములకు...
