శివోహం

శివా!నేత కొచ్చిన బట్ట  కట్టుకోవు

మెడనైనా మేలి బంగారం పెట్టకోవు

సిరుల ప్రదాతా నీకు ఇది ఏమి రోత

మహేశా . . . . . శరణు .

శివోహం

శివ

తప్పని పరిస్థితిలో...

జానెడు పొట్ట నింపుకోవడం కోసం

పాట్లుపడుతూ జాలిగా నాలో నిన్ను చూసుకుంటూ ...

నీకు  దూరమైపోతున్నానేమోనని‌,

గతాన్ని తవ్వుకుంటూ భవిష్యత్తుని ఊహించుకుంటూ...

మధ్యమధ్య క్షణాలలో 

మహాదేవా, నమఃశివాయ అనుకుంటూ 

ఏదోలా‌ ఉబుసుపోక కాలం వెళ్ళదీస్తూ...

మన్నించు మహాదేవా, శంకరా మన్నించు.

మహాదేవా శంభో శరణు.

శివోహం

సుఖ:దుఖాలు కల్పించేది నివేనని తెలుసు...

ప్రకృతిని జీవరాసిని అనుక్షణం రక్షించేది కూడా నీవేనని తెలుసు...

సుఖం వచ్చినప్పుడు ఆనందం పెరుగుతుంది అది నీవే కల్పించవని గ్రహించలేను...

కానీ ద:ఖం వచ్చినప్పుడు కుమిలిపొతూ కష్టాలు తొలగించమని నిన్నే ప్రార్థిస్తున్నాను.

మహాదేవా శంభో శరణు.

శివోహం

దక్కితే మోక్షము దక్కకున్న సుఖము

మరువకురో నరుడా హరి నామము

విడవకురో నరుడా హరి పాదము

కలిమాయలో చిక్కి కొట్టుమిట్టాడక 

కలుషిత బంధనాలతో కలవరపడక

కరములెత్తి కొలవరొ హరి దైవము

కలిగించును హరి కరుణా భాగ్యము

ఓం నమో వెంకటేశయా.

శివోహం

శివ...

నీ నామాన్ని జపిస్తు లక్షణమైన అక్షరామలాను కూర్చాను సులక్షణంగా...

సదాశివ నీ దయ.

మహాదేవా శంభో శరణు.

ఓం పరమాత్మనే నమః

శివోహం

శివ...

ఎదో ఒకరోజు శుభ ముహూర్తనా

ఐనవాళ్ళందరిని వదిని...

నీ ఎదురుగా నేను నిల్చున్నప్పుడు...

నన్ను నేనై మరిచిపోతానేమో...

నీలో నన్ను చూసుకున్నప్పుడు...

నీవే తట్టిలేపాలి నీలో నే కలిసిపోవాలి...

మహాదేవా శంభో శరణు.

శివోహం

నీను తలకపోతే నా శ్వాస ఆగిపోతుంది ఏమో...

సదాశివ నీ దయ.