శివోహం

అంతరాత్మ ఎల్లప్పుడూ దేదీప్యమానంగా ప్రకాశిస్తోంది...

దాని నుండి తొలగిపోయి ఈ ఐహికమైన మాంసం, ఎముకలతో కూడిన పంజరం వైపు తమ దృష్టిని మరల్చి, మానవులు 'నేను', 'నేను', 'నేను' అని అంటున్నారు...

బలహీనత లన్నింటికి ఇదే మూలం...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం.

శివోహం

శంభో...

నా కళ్ళను కప్పిన అహంకార మమకార మాయా మోహ పొరలు తొలగించు...

నీపై బుద్దిని...

నీ కథలను శ్రవణం చేసే చెవులను...

నిన్ను మాత్రమే స్తుతించే నోరును...

నీ దివ్యరూపాన్ని తిలకించేందుకు యోగ్యమైన కన్నుల చిత్తశుద్ధిని నాకు అనుగ్రహించు...

నీవు దయతో ఇచ్చిన నా ఈ జన్మకు నీవే విలువ కట్టి నీ సన్నిధిలో ఉంచుకో...

మహాదేవా శంభో శరణు...

సర్వేశ్వరా శరణు.

శివోహం

భూమి పై పుట్టి...

ఎన్నో బంధాలు అనుబంధాలతో మొదలైన నా ప్రయాణం పెళ్ళి అనే బంధంలో చిక్కి

భార్యా బిడ్డలకు ప్రేమను పంచి

స్నేహం ను పెంచి భాదను భరించి

సుఖాన్ని అందించి

అహంను తొలగించి

కోపాన్ని తగ్గించి

శాంతీని కల్పించి

నేను అనే అహంకారాన్ని వదలి

మనం అనే మమకారం తో

జాలి దయ చూపుతూ

తీపి అనుభవాన్ని పంచుతూ

చేదు అనుభవాన్ని మర్చి పోతూ

కాలంతో పాటు తిరుగతూ అలసి పోయా...

మళ్ళీ మళ్ళీ ఏ తల్లి గర్భంలోకో పంపించక ....

నీ గుండెలోనే దాచుకో తండ్రీ .....

శివోహం  శివోహం

శివోహం

భగవంతునిపై భక్తునికున్న ఆరాధనే కాదు,

భక్తునిపై భగవంతునికున్న అనుగ్రహం కూడా అనంతమే, అద్భుతమే.

భక్తులు ఎలా పిలిస్తే అలా పలుకుతాడు.

భక్తునికై పరుగులు తీస్తాడు.

భక్తుని మనోభావసుధను గ్రోలి భక్తునికై సేవకుడుగా మారతాడు.

తనని సేవించే భక్తులకై పరుగులు తీసే పరమాత్మను నామ స్మరణతో ప్రసన్నం చేసుకివాలి...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

శివ నామం చేయండి...

ఆస్వాదించండి...

ఆస్వాదించి ఆనందించండి...

ఆనందించి తరించండి...  ఓం నమః శివాయ.

శివోహం

శివోహం

భగవంతుడు, గుణరహితుడు, దయామయుడు, పసిబిడ్డ ఏడుపుకు తల్లి ఏవిధముగా తల్లడిల్లి పోతుందో అదేవిధముగా కలియుగాన్ని భక్తులను రక్షించుటకు పార్వతీ పరమేశ్వరులు తల్లడిల్లి పొతూ ఉంటారు.

ప్రార్ధన చేసినవారిని ఆదుకొని ఆనందాన్ని ప్రసాదిమ్చుతారు.