శివోహం

సుఖం కలగాలంటే పుణ్య కార్యాలు చేయాలి...

ఎందుకంటే పాప కార్యాలు దుఃఖాన్ని కలిగించి నరకాన్ని చూపిస్తాయి...

ముక్తి కావాలంటే పరమాత్మ శరణాగతి చేయాలి.. 

ఓం శివోహం...సర్వం శివమయం.

శివోహం

శివ నామమే నాకు శ్రీరామ రక్ష...

శివ క్షేత్రమే నాకు ఆనంద నిలయం...

శివ కుటుంబమే నా ఆత్మ బంధువులు...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

మనసు విరిగితేనే అహము పోయేది...

అహము పోతేనే అజ్ఞానం పోయేది...

అజ్ఞానం పోతేనే ఆత్మజ్ఞానం వెలిగేది...

ఆత్మజ్ఞానం వెలిగితేనే భ్రాంతి పోయేది...

భ్రాంతి పోతేనే బ్రహ్మము దరిచేరేది...

బ్రహ్మము దరిచేరితేనే బట్ట బయలయ్యేది...

బట్ట బయలైతేనే బయటపడేది.

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం.

శివోహం

శంభో...

నా మనసుకు ఎంత ధైర్యం...

నా మాట వినడం లేదు...

నీ నామ స్మరణ చేయడం లేదు...

మూడో కన్ను విప్పు చూడు భస్మం అయ్యేలా...

మహాదేవా శంభో శరణు.

శివోహం

నిజమైన నేను ఆది అంతంలేని అనంతసాగరం లాంటిది. ఈ అనంత సాగరంలో ‘‘మాయా నేను’’ నీటి బుడగలా ఏర్పడుతుంది.ఈ నీటి బుడగనే జీవుడు(మొదటి ఆలోచన)లేదా వ్యక్తిగత ఆత్మ అంటారు. నిజానికి ఈ బుడగకూడ నీరే,నీరులో బాగమే. ఇది బద్దలైనపుడు పూర్ణసాగరంలో కలిసిపోతుంది. ఈ జీవుడు బుడగగా ఉన్నప్పుడు కూడ సాగరంలో ఒక భాగంగానే ఉన్నది. ఈ సరళ సత్యాన్ని విస్మరించి

ఎన్నో సిద్ధాంతాలు రూపుదిద్దుకున్నాయి...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

గడబిడ మనమున గుండెలో అలజడి కలుగుతుంది పరమేశ్వరా...

నీవే నాకు కొండంత అండగా ఉండి...

నన్ను కాపాడగారావా...

మహాదేవా శంభో శరణు....

శివోహం

అమ్మవు నీవు....

అమ్మలగన్న అమ్మవు నీవు...

జనవి నీవు.....

జగజ్జననివి నీవు......

తల్లివి నీవు.....

మల్లోకములనేలుతల్లివి నీవు....

మాతవు నీవు....

జీవకోటిని రక్షించు మాతవు నీవు....

అంబవు నీవు జగదంబవు నీవు.....

అమ్మ మాయమ్మ దుర్గమ్మ శరణు.....