శివోహం

శివా!నీ నామం నేను ఒకసారి పలుకుతుంటే

నా గుండెలో పలుమార్లు ప్రతిధ్వనిస్తోంది

రాయి అనుకున్న నా గుండె పలుకురాయైనేమో

మహేశా . . . . . శరణు .

శివోహం

మనసనేది ఎప్పుడు అంతమౌతుందో...ఆధ్యాత్మికత అప్పుడు ఆరంభం ఆవుతుంది. మన జీవిత ప్రయాణంతోబాటు ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం కొనసాగాలి. అంతేగానీ వృద్దాప్యంలో

నేర్చుకునేది కాదు. భక్తిలో ఉంటూనే

ధ్యానయోగం నిరంతరం కొనసాగిస్తూ ఉండాలి. అందుకు మన లక్ష్యం పెద్దదిగా

వుండాలి. భౌతిక ప్రపంచంలో ఉంటూనే

ఆధ్యాత్మిక జీవనాన్ని కొనసాగించవచ్చు. 

శివోహం

మానవుని దేహానికి శివం అని పేరు.

శివం అనగా మంగళకరం అని మరో అర్థం. సదాలోచనలు, సచ్చింతనలతో దేహాన్ని శివంగా మార్చుకోవాలే తప్ప దుర్భావాలు,దుశ్చింతనలతో దానిని శవంగా మార్చుకోకూడదు.

దేహనికి సార్థకతను చేకూర్చే కర్మలనే చేయాలి. అపుడే భగవంతుని అనుగ్రహం పుస్కలంగా పొందవీలవుతుంది.

ఓం శివోహం...సర్వం శివమయం.

శివోహం

శంభో!!!

నీ గురించి ఎంత చెప్పినా ఇంకా ఏదో చెప్పాలని తపన...

నిన్ను ఎంతసేపు చూసినా...

అలా చూస్తూ ఉండాలని కోరిక...

నీపై పదాలెన్ని అల్లినా మహా గ్రంధం

వ్రాయాలని ఉత్సాహం...

ఎలా తీరేను ఈ శివదాహం...

శివ నామామృతం ఒక్కటే మార్గమా...

త్రినేత్ర స్వరూపా మహాదేవా శంభో శరణు.

శివోహం

జీవుడు ప్రపంచాన్ని గురించి అనేక భ్రమలలో ఉంటాడు....

ఎందుకు, మనఃశాంతికి మార్గం తెలుసుకోలేకున్నాడు

క్షణం మోనం, క్షణం జ్ణానం ఎందుకు పనికొస్తుందంటాడు...

ఈ ప్రపంచం సత్యమనుకుంటాడు.

ఇందులోని వస్తువులు, విషయాలు, భోగాలు అన్నీ నిత్యమైనవి అనుకుంటాడు...

ఇవన్నీ తనకు ఎంతో ఆనందాన్నిస్తాయి అనుకుంటాడు....

అందుకే వీటికోసం అర్రులు చాస్తూ ప్రపంచంలోనికి పరుగులు తీసి, ఎన్నో కష్టనష్టాల కోర్చి వాటిని సంపాదించుకుంటాడు, అనుభవిస్తాడు

వాటివల్ల ఆనందం పొందినట్లే పొంది చివరకు దుఃఖాన్ని పొందుతాడు.

ఇక తన గురించి కూడా భ్రమలలో ఉంటాడు.

తాను దేహమే అనుకుంటాడు.

లేదా దేహాన్ని ధరించిన జీవుణ్ణి అనుకుంటాడు.

తాను సుఖాలు, భోగాలు అనుభవించటానికే పుట్టా ననుకుంటాడు.

తాను శాశ్వతంగా ఉంటాననుకుంటాడు. రోజూ ఎందరో చనిపోతున్న…

జీవుడు ప్రపంచాన్ని గురించి అనేక భ్రమలలో ఉంటాడు.

ఎందుకు, మనఃశాంతికి మార్గం తెలుసుకోలేకున్నాడు

క్షణం మౌనం, క్షణం జ్ణానం ఎందుకు పనికొస్తుందంటాడు

వీరిని మార్చే శక్తి నీకే ఉంది కదా పరమేశ్వరా...

శివోహం

నేను అనే ఆలోచన పుట్టిన తరువాతే, క్షణం, క్షణం మారే వేలకొద్ది ఆలోచనలు పుడుతున్నాయి. ఇన్ని ఆలోచనలకు మూలమైన, ఇన్ని ఆలోచనలను ఆలోచిస్తున్న ఈ ‘‘నేనెవరు’’ ను నిరంతరం ఆలోచిస్తే ఆ నిజమైన ‘‘నేను’’అనుభవమవుతుంది....

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం

శివోహం

కర్త నీవు

కర్మ నేను

క్రియ ?

నా, నీ...కానిది

నీ, నా...అయినది

నీవే నాకు అన్నీ పరమేశ్వరా

మహాదేవా శంభో శరణు.

శివోహం

శరీరమనే క్షేత్రంలో మంచిపనులను విత్తనములుగా చల్లి, భగవన్నామస్మరణమనే నాగలితో

నీ హృదయమే రైతై దున్నినట్లయితే

నీ అంతఃకరణలోనే భగవంతుడు ఉదయిస్తాడు...

ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం