నీటిలోన నీవు నా ప్రతి బింబంగాను
తెలియవచ్చేము బింబ ప్రతిబింబాలై
మహేశా . . . . . శరణు .
శంభో ! నీ ధర్మకాటా లో నా పాపపుణ్యాలు కాస్త అటూ ఇటూ అయినా నన్ను వదిలేయకు తండ్రీ... మహాదేవా శంభో శరణు
లంగా ఓణీ వేసుకున్న అచ్చ తెలుగమ్మాయి...
కాటుక సొగసుల మాటున కలువల్లాంటి తన కళ్ళు...
దోరతనం పూసుకున్న దొండపండు లాంటి తన పెదాలు...
చక్కిలి గింతలు పెట్టే చేమంతుల్లాంటి చెక్కిళ్ళు...
చంద్రబింబాన్ని పోలినది ఆమె అరవిందం...
నుదుట మద్యన జ్యోతిలా ప్రకాశించే సింధూరము...
ఊగుతూ మనసు లాగుతూ ఉండే వయ్యారి వాలుజడ...
హొయలను కురిపించే వయ్యారి హంస నడక
అద్బుత సోయగాలను చూపించే తన కాలి అందెలు
మేటి సౌందర్యాన్ని చూసి మైమరచెను నా మనసు.
శివ! నేను ఏనాడో మీ పాదాక్రాంతమైన పూవును, మిమ్ము చేరినా చేరలేక పోయినా మీ పాదముల మాత్రం వీడనీయకు.. శరణు మల్లికార్జున పాద పద్మములకు...