అమ్మ-నాన్నలు...
విశ్వమే వారు..
విశ్వమంతటా ఉభయులు
అందరికీ అభయములీయగ
అణువణువున వెలసినారు
ఓం నమఃశివాయ...
ఓం శివోహం... సర్వం శివమయం
శివోహం
శివ! శ్వాస, శ్వాస మధ్య శూన్యంలో నీ నామం ప్రాణవాయువు అవుతుంది... నీ నామమే ప్రాణాన్ని నిలుపుతుంది ఈశ్వరా. నీన్ను చూస్తూ నీన్ను తెలుస్తూ నీన...
-
శివా!మట్టితో అనుబంధ మెంత గొప్పదో పుట్టి గిట్టుటలోన నేను మట్టినే కూడి మట్టి బొమ్మను నిను తెలిసి మురిసినాను మహేశా . . ... . శరణు .
-
శివా! నీ నాట్యానికి నా అహము వేదిక కానీ నీ నామము నా పదమున దీపిక కానీ నా గమనం నిన్ను చేరీ ముగిసిపోనీ మహేశా.....శరణు. -
శివా! అద్దె ఇల్లు నాకు ఇరుకు గా ఉంది... బాధలు బందలతో గుండె గదుల్లో చోటే లేదు... ఐనా నీ ఇల్లు విడిచి... ఈ ఇరుకు గుండెలోన ఇమిడి ఉన్నావేమయ్యా....
No comments:
Post a Comment